هستم

برای یکی و یگانه شدن

باید ما ابروی عشق را نگه داریم

بانو به بویت قسم خسته ام

حالا که دیگر فرصتی نسیت

می خواهم تنها پیش کسی که مرا عشق اموخت

"دلم" کم نیاورم

من هیچ وقت نخواسته ام تو را با چشم هایت به یاد بیاورم

اما باور کن گاهی زندگی هم ننگ می شود اگر عاشقت نباشم

نوشته شده توسط علی در دوشنبه دوم آذر 1388 ساعت 1:1 موضوع | لینک ثابت

گلایه ای نکنی

بغض خویش را بخوری

که هق هق تو مبادا به گوششان برسد

نوشته شده توسط علی در جمعه بیست و دوم آبان 1388 ساعت 19:37 موضوع | لینک ثابت

های پریشانی

من را تا کجا می بری؟

حرف هایم تکراری می شود

ترانه ها و بازی کلمات

"گریمون هیچ خندمون هیچ

باخته و برندمون هیچ

تنها آغوش تو مونده غیر از اون هیچ"

و من میان دست های تو زندگانی می کنم

گاهی تکرار واژه ها هم زیاد بد نیست

دوباره از نو می نویسم

داستانی را که تو می خواهی و می خوانی

و عشق آخرین همسفر من

تنها آغوش تو مونده غیر از اون هیچ

نوشته شده توسط علی در چهارشنبه بیستم آبان 1388 ساعت 21:10 موضوع خدای نامه | لینک ثابت

تمام درد های جهان به جان من

تو درد نکش

تمام غصه های جهان به نام من

 تو صورتت اشک را نبیند

من به چه درد می خورم پس

که تو درد بکشی و من زنده باشم

های

های روزگار بی تو

تنم را خاک رهت می کنم کاش قابلش باشد

و من

داستان من

 و داد ستان من

سلام

نوشته شده توسط علی در شنبه شانزدهم آبان 1388 ساعت 17:45 موضوع روزگار بی مولا | لینک ثابت

میان تمام این غریبه ها با تو احساس اشنایی میکنم

دلم با من کنار نمی اید

روزهای زیادی است دلم هوای فضای امن چشم هایت را کرده اما ...

انگار گمشده ای میان گنبدی که به سمتش تعظیم می کنیم

انگار دور میشوم از تو وقتی میبینم تو در دل من قصر داری و من به تکه اهنی دست می اویزم

تو اینجا غریب هستی و من غریبه

به کرشمه ای از سر احسان دل خوش دارد این غریبه که فقط با تو احساس اشنایی میکند

میلادت مبارک که غریب بودن سر اغاز اشنائیست

نوشته شده توسط علی در پنجشنبه هفتم آبان 1388 ساعت 18:23 موضوع | لینک ثابت

بخواهم از تو بگذرم من با یادت چه کار کنم

حالا تو را از یاد بردم با خاطراتت بگو هوای من چه کار می شود کرد

حتی از یاد بردم تو و خاطراتت را بگو من با دلم چه کار کنم

با این دلی که خانه خراب توست

هر شب خواب چشم هایت را می بینم

نمی دانم خودم را به غریبی میزنم یا واقعا غریبم

اما خوب می دانم تو غریبان را دوست داری

هوای من

بی کسی دنیای دارد و برای من عادت شده

من علی هستم علی کوچک تو

حق با توست همیشه حق با توست

اما دلم ...

های دلم را...

های دلم را...

چه قدر زیر باران عاشقم

اینجا باران می آید

نوشته شده توسط علی در شنبه دوم آبان 1388 ساعت 18:42 موضوع | لینک ثابت

وقتی  از چشم هایم دور شدی تازه با دلم دیدم تو را  ای هوای من

تازه تو را فهمیدم 

فهمیدم که نهایتی در من

هر روز دوستانم دستم را می گیرند تا فراموش کنم تنهایم را

اما باز می دانم بعد از تو هر کاری کنم تنهایم

نگاه کن دیگر ماه را نخواهم دید

هر وقت آسمان با دلم ساز شود و ببارد به یادت خواهم افتاد

هوای من

من بی تو جبه ای هستم که هیچ شباهتی به خودم ندارم

می خواهم از تو بنویسم اما

اما اسمت که می آید دستم می لرزد

و من بین زندگی و دلدادگی

خودم را انتخاب می کنم

هوای من

نوشته شده توسط علی در دوشنبه بیستم مهر 1388 ساعت 15:38 موضوع | لینک ثابت

تو رو دوس دارم مثه حس نجیب خاک غریب

تو رو دوس دارم مثه عطر شکوفه های سیب

تو رو دوس دارم عجیب تو رو دوس دارم زیاد

چطور پس دلت میاد منو تنهام بذاری

تو رو دوس دارم مثه لحظه خواب ستاره ها

تو رو دوس دارم مثه حس غروب دوباره ها

تو رو دوس دارم عجیب تو رو دوس دارم زیاد

نگو پس دلت میاد منو تنهام بذاری

توی آخرین وداع وقتی دورم از همه

چه صبورم ای خدا دیگه وقته رفتنه

تو رو می سپارم به عشق

بروو با ستاره ها برو سمت سرنوشت

تو رو دوس دارم مثه حس دوباره تولدتت

تو رو دوس دارم وقتی می گذری همیشه از خودتت

تو رو دوس دارم مثه خواب خوب بچگی

بغلت می گیرمو می رم به سادگی

تو و دوس دارم مثه دلتنگی های وقت سفر

تو رو دوس دارم مثه حس لطیف وقت سحر

مثه کودکی تو رو بغلت می گیرمو

این دل غریبمو با تو می سپارم به ...

نوشته شده توسط علی در جمعه هفدهم مهر 1388 ساعت 22:28 موضوع از آنها که هستن | لینک ثابت

سالهاست که جهان من را تکثیر می کند

سالهاست دل من در لباس های مختلف قرار می گیرد

روزی نامم را مجنون می گذارند و روز دیگر فرهاد داستان می شوم

تکرار می شوم در سیاوش و آرش

و این روزها باز مرا به عشق شما می شناسند    بانو

بانو درست است قصه همان است که بوده قصه قدیمی هر روزگار

که درست از بهشت آغاز شد از همان روزها که حوا مرا بی دلیل بوسید

و من عاشقش شدم

بانو این گونه نگاهم نکن من سالهاست که به عشق شما می نازم

و این روز ها باید بین زندگی و دلدادگی انتخاب کنم

خودت چه فکر می کنی؟

من کدام را انتخاب می کنم؟

نوشته شده توسط علی در جمعه سوم مهر 1388 ساعت 1:41 موضوع | لینک ثابت

کلامت را می خوانم

مولا  انگار ما تو را شنید ه ایم اما گوش نکرده ایم

انگار دیده ایم تو را اما نگاه نکرده ایم

مولا انگار خوانده ایم اما دل نداده ایم

این دل نوشته ها از روزگار بی توست برای تو

مولا اگر قرار نزدیک شویم وحضورت را در کنار خود احساس نکنیم

به نوشتن چه احتیاج است

مولا این ها را نوشتم تا فردا در زندگی در جای جای وجودم تو را ببینم

و فقط از تو دم نزم بلکه عمل کنیم

حالم خوب نیست مولا و بغض امان گلویم را بریده کاش بغض گلویم را بدرد

کاش مولا

حالا باید شروع کرد و مولا را دید و کنارش قدم زد و از او عمل را یاد گرفت

و تو همه چیز به من آموخته ای

به نام اعظمت دل می هم

و من خدای را می پرسم که دائمن می بینمش

نوشته شده توسط علی در یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388 ساعت 21:36 موضوع روزگار بی مولا | لینک ثابت