اینجا با من مصاحبه کرده

چند روز پیش داشتم با ماشین بابا می رفتم دانشگاه دیرم هم شده بود

(کاشان بسیار هواش گرم هست در حد ۵۰ درجه بالای صفر)

یک بلوار هست در مسیر دانشگاه ما به اسم بلوار باهنر این بلوار هیچ تاکسی نداره

داشتم از این بلوار به طرف دانشگاه می رفتم دیدم اون طرف بلوار خانومی با فرزند کوچیکش منتظر مثلا

تاکسی هستند

دور زدم و اون خانم رو رسوندم

وقتی که خواست ایشون از ماشین پیاده بشه پلیس من و جریمه کرد که بد جای توقف کردم

حالا هر چی من می گم من اصلا توقف نکردم

تازه شما باید به من تذکر بدید

و...

آقا پلیس قبول نکرد

پیش خودم فکر کردم

بعضی وقتا قاعده های زمینی با آسمونی جور در نمی آد

تو از لحاظ آسمونی ها کاری می کنی که موجب پاداش هست اما تو زمین به جرم همون کار جریمت

 می کنند

همون تور بر عکس بعضی وقتا تو زمین برات کلی کف و سوت می زنن اما از لحاظ آسمونی ها کارت

اشتباه هست

حالا تو انتخاب کن با خودت روراست باش کدوم پاداش رو می خوای؟

بعضی وقتا خیر دوستت رو می خوای اما اون به تو نامردمی می کنه

بعضی وقتا به خاطر کار آسمونیت ملامت می شی

بعضی وقتا به  خاطر کار آسمونیت به تو انگ می چسبونن

بعضی وقتا...

بی زارم از تمام رفیقان نا رفیق

                                      این ها چقدر فاصله دارند تا رفیق

از این کوچه به آن کوچه می دوید تا به خانه فاطمه رسید

گام هایش را اهسته تر کرد         آرام

انگار جبرائیل بر او نازل شد

این همان ابر مرد است که جان اسماعیل را به جان خویش خرید

آرام آرام

و صدای کودک ناگهان در زمین پیچید و پیامبر خود را به اتاق رساند

قنداقه او را در دست گرفت

چرخی از سر شوق و آرام فرمود

نامش را حسین می گذاریم

نامش را....

آدم ـ  فرشته

                                             متولد شد

  سلام

متن قبلی اخرین متنی هست که گذاشتم

ممنون از لطفتون تو این مدت

یا علی

فعلا نمی تونم تو این فضای مجازی در خدمتتون باشم

مولا علی همراهتون

گذاشتنش شاید زنده بماند و حالا شده است علی تو

بچه ای که در کودکی تا دلت بخواهد نفسش می گرفت  و تو را می ترساند

بچه ای که زیاد گریه می کرد و مثل الانش شکمو اما همه لاغر

حالا شده است این علی که هنوز کوچک است اما قدش بلند شده

نفسش دیگر نمی گیرد

یادت هست گم شده بود در خیابان بهار جوان ارمنی که مرا پیدا کرد

راستی شهر بازی یادت هست هر بار که می رفتیم گم می شدم

حالا کمتر گم می شم اما باز هم اگر گم شوم تو نجاتم می دهی

یادت هست کباب های که ان روز یک تنه خوردم و تو بابا گرسنه خوابیدید

حالا هم شکمو هستم

یادت هست پایم شکسته بود بابا بیکار بود و تو با چه زحمتی کار می کردی تا من از مدرسه حتما با اژانس بیایم و  سوار تاکسی نشوم

یادش بخیر

حالا هم هنوز کوچکم اما قد کشیده ام

حالا تو بگو برای جبران همین چند زحمتی  که گفتم همین چند تای کم

می شود کاری کرد برای جبران؟

و....

نمی شود تو تمام معنای مهر خدای مادرم تنها تو معنای مهر خدای

 تنها تو

قامت راست کن بانو   قامت راست کن بانو

از چه خمیده ای؟

من که هنوز هستم     من    که      هنوز       هستم

هر چند در کوچه ها جواب سلامم را هم نمی دهند

من که هنوز سایه بالای سرت هستم بانو

قامت راست کن

غصه هایت را به من بده .  پناه  بی پناه  علی

اشک هایم را کجا ببارم که زینب مرا نبیند

قامت راست کن بانو

دست هایم را بستند و تو اینجا مردانگی علی بودی و من...

تمام فخر علی به توست

قامت راست کن

من که هنوز هستم

این اولین پستی هست که من این طوری می نویسم

یعنی می خوام هم تشکر کنم هم درد دل و برای تک تک شما ست واحتمالا طولانی خوب دیگه دیگه

اول نمایشگاه کتاب

از همه شما خیلی ممنونم ه اومدید

از مونا (شنونده جوان) از خانم رعنا شمس از شیدای شب

از مونامی از دو روزه  از خانم نگار

و....

تو رو خدا اگه کسی رو یادم رفت دعوام نکنید

تشکر ویژه

از خانم نسیم رها به خاطر دو تا کتاب خوشگل که یک شب خوندمش

و از خانم جعفری به خاطر کتاب دوئل که مامانم ازم بلند کرد و بهم نمی ده داره چون می خونه

و از دو دوست عزیزی که من رو تا هفت تیر همراهی کردند

با وجود پا درد زیادشون اومدن و لحظات خوبی داشتیم تا میدان هفت تیر شعر خوندیم

از مولا علی گفتیم و...

دوم لطف دوستان

از اینکه به من سر می زنید و از من تعریف می کنید ممنون ولی من احتیاج بیشتری به نقد شما دارم

و این بیشتر کمک می کنه چون باید به خاطر شما ها و خودم پیشرفت کنم و شما بیشترین نقش رو در این پیشرفت دارید

از لولی شور انگیز به خاطر انتقاداش ممنون و از فردوس اقاقیا هم ممنون

البته این ۲ دوست عزیز ادرسی برای من نگذاشتن تا من بتونم یه خورده از خودم دفاع کنم اما انتقاد های سخت و خوبی کردند

سوم برای شما

من دوست دارم که با شما ها تعامل داشته باشم

و نشم مثل بقیه که به شنونده ها و نظرات وبلاگاشون سر نمی زنن البته اون دوستان هم حق دارن که این کار رو نمی کنن و لی من دوست ندارم

چون خودم رو هم مثل شما می دونم

پس نذارید اتفاقی بیفته که پشیمون بشم

چهارم عارفانه

از این دوست عزیز به خاطر تبلیغ خوبش

راستی من دوست دارم عارفانه بگم مگه مشکلی داره

چه فرقی با عرفانه داره مگه

و

پنجم خودم

من ۳ ما فوق العاده سخت رو پشت سر گذاشتم از لحاظ مشکلات ویژه ی که داشتم

که با دعای تک تک شما به حمد خدا انگار حل شده

از این بابیت که نگرانتون کردم شرمنده

و از این بابت که دعام کردید ممنون

اما الان هم از نظر روحی هم از نظر جسمی زیاد خوب نیستم

برای اینکه بتونم شعر و نوشته جدیدی و حرف جدیدی داشته باشم احتیاج به یه خورده استراحت دارم

شاید تا ۴۰ و ۵۰ روز دیگه متنی ننویسم و اون موقعه انشالله با دست پر می یام

و اخر تو

اول از یک انسان بزرگ استادم علی بهادری تشکر می کنم که من رو دوباره پذیرفت به شاگردیش

دوم از تو که با همه خوب و بد من ساختی عصابم خورد بود تو داد می خوردی

حالم بد بود تو بود و حالا من رو درک کردی و کمتر هستی برای کمک به من

و از مهربانی های تو خدای من که من حقیر رو کوچک این قدر مورد لطف بنده های بزرگ و بزرگوار تو قرار گرفتم

مهربان به خاطر تمام مهربانیت سپاس

وقتی یاد در سوخته و عشق نهفته می افتند

تنها چشمانم خوب می دانند که چه با ید انجام دهند

تنها مادر باران.....تنها...

قلم از دستم می افتدد بی دلیل

که ننویسم از داغی که جگرم را می سوزاند

سال هاست می گویم

کاش من را می زدند و تو را مادر ...نه

کاش من انجا بودم

کاش...

مادر

از جگرم بگویم یا از دل تو؟

چه فرق می کند

جگر من از داغ شما خون است و دل شما از گناهان من ناراحت

و من شرمسار این نا بندگی و این خون و رگ و ریشه که به شما می رسد

....

می دانم اینکه بعد تماشای حیدرت

زخمی که بود بر جگرت درد می کند

گفتم : عشق را نتوانم

گفتند: بنویس

گفتم:

                نان  ‌ ، گرسنگی

                                        پرنده ، قفس

                                                                  من ، بی تو

گفتند:.......

گفتم: هیچ اتفاقی ،اتفاقی نیست

گفتند:...

نه دیگر هیچ نگفتند

گفتم : نوشتن عشق را نتوانم